|
|
Budowa płytki, zastosowania |
|
|
|
| Płytka kolczasta jest nowoczesnym elementem łączenia konstrukcji drewnianych. Produkowana jest z blachy stalowej (ocynkowanej lub nierdzewnej) z wytłoczonymi w niej kolcami. Różni się grubością i wielkością zastosowanej blachy oraz długością wytłoczonych w niej zębów (kolców), co wpływa na jej parametry wytrzymałościowe. Po wciśnięciu jej, za pomocą pras o dużym nacisku (od 18 do 50 ton) w drewniane elementy konstrukcji, łączy je ona na stałe. Płytki równomiernie przejmują obciążenie z jednego elementu i przenoszą je poprzez łącznik na stykający się z nimi drugi element. Unika się przy tym koncentracji naprężeń (często występujących przy połączeniach gwoździowych i klejonych), co niejednokrotnie umożliwia uzyskanie połączeń tak mocnych jak sama tarcica. Obciążenia przenoszone są na wiele zintegrowanych kolców, co powoduje że na wytrzymałość połączenia nie wpływają w sposób niekorzystny małe miejscowe wady drewna. | | Szeroki wachlarz, różniących się parametrami płytek, tworzy bardzo elastyczny system projektowania każdego z wiązarów. W ten sposób mogą być produkowane wiązary o dającym się przewidzieć zachowaniu i wysokiej efektywności. Płytki kolczaste służą nie tylko do produkcji wiązarów dachowych lecz mają wiele innych zastosowań - między innymi: | Konstruowanie drewnianych szalunków (przy budowie wiaduktów, mostów autostradowych itp.) | | | Łączenie elementów drewnianych "na długość" np. przy szkieletach domów drewnianych | | | Produkcja opakowań |  |
|
|
|
Historia użycia płytek kolczastych |
|
|
|
| Na początku lat 60-tych firma GANG-NAIL wprowadziła na rynek amerykański płytki łącznikowe. Dzięki wyższej odporności konstrukcji wiązarowej od tradycyjnych więźb dachowych na niszczycielską siłę wiatru stawały się one szybko popularne, zwłaszcza w regionach nawiedzanych przez huragany. Sukces technologii spowodował, iż zainteresowały się nią inne firmy, w tym HYDRO-NAIL. Obie te firmy zostały w 1990 roku włączone do grupy Mitek. Początkowo w Europie nowa technologia z USA przyjęła się w Szwajcarii, Belgii a następnie w Niemczech. Obecnie konstrukcje wykorzystujące płytki wielokolcowe są stosowane w większości krajów europejskich a także w rejonie Afryki południowej, Azji Południowo-Wschodniej oraz Australii. W niektórych krajach takich jak Francja, Szwecja czy Wielka Brytania więźba wykonywana na placu budowy praktycznie jest już zjawiskiem zanikającym. W Polsce płytki wielokolcowe uzyskały Aprobatę Instytutu Techniki Budowlanej. |
|
|
|
|